همسفر گرامی برای  راحتی هرچه بیشتر در سفر، به خاطر داشتن موارد زیر لازم به نظر می رسد:

1) زمان حرکت راس ساعت 8 صبح دوشنبه 26 مرداد می باشد و مبدا حرکت دانشکده فیزیک خواهد بود.

2)وعده  ناهار دوستان بر عهده  مسئولین اردو میباشد .

3) در صورتی که دوستان از دارو ویا غذای خاصی استفاده میکنند ، آن را به همراه داشته باشند.

4) زمان برگشت از اردو قبل از تاریکی هوا و مقصد دانشکده فیزیک میباشد.

5) داشتن وسایل مناسب از جمله کفش راحت برای پیاده روی  مفید است.

بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فیزیک دانشگاه تهران

پیرامون شکسته شدن حرمت ساحت دانشجویان  و حمله به کوی و پردیس  دانشگاه تهران

ان الله لا یحب الجهر بالسوء من القول الا من ظُلم

تهران روزهای پرالتهابی را گذراند ، التهابی که نمودش شبها بر بامهای مردم تجلی میابد.  اما این التهاب ها در ذهن دانشگاهیان ابعاد دیگری داشته است . باز هم کوی دانشگاه تهران عرصه آماج حملات وحشیانه قرار گرفت ، اما این بار سازمان یافته تر و وسیعتر از؛ 18 تیر 78، و حتی 16 آذر 1332. بامداد 25 خرداد ، ورق خونین دیگری در تاریخ مظلومیت دانشجو و دانشگاه رغم خورد.

 تجاوز به حریم دانشگاه محدود به 25 خرداد نبود ، وقاحت مزدوران سلاح به دست از یک سو و بی کفایتی و بی اعتنایی مسئولان دانشگاه از سوی دیگر ، این قانون شکنان را بر آن داشت تا هر لحظه که قوای خود را برای کتک زدن و انتقام کشی از دانشجویان کافی می دیدند ، به پردیس مرکزی یا کوی دانشگاه تهران حمله کنند. شدت حملات به قدری بود که اگر هر کدام در شرایط عادی جامعه ودر دید مردم و نه در سکوت خبری بوقوع می پیوست خود یک بحران بوجود می آورد .

 حمله موتوری های چماق به دست به پردیس مرکزی دانشگاه و برجای گذاردن خسارات بی سابقه بر پردیس فنی و کتک زدن دانشجویان ازجمله چند تن از آرام ترین دوستان هم دانشکده ای ما در عصر یکشنبه 24 خرداد ماه خود هتک حرمتی است که در طول تاریخ پرفراز و نشیب پردیس مرکزی بی سابقه است. متاسفانه قضایایی از این دست  در سایه سیاه فضای سیاسی کشور گم شد. در این میان باقی  ماندن مسئله کوی دانشگاه در اذهان ،خود مبین عمق خسارت وارده بر روح و جان یاران دبستانی ماست.

دیدن صورت زخمی ، سر شکسته و بدن مجروح دوستان نجات یافته ، فردای همان شب  در دانشکده ، فضای اندوه باری را  بوجود آورد که حتی با داروی زمان از ذهنها پاک نمی شود. درد آور تر از آن دستگیری صدها تن از دانشجویان بی گناه آنهم بدون مجوز که در میانشان چهارتن از دانشجویان دانشکده فیزیک هم به چشم می خورند دلیل دیگری بر رنج انسانهای بیدار است.

در پی این رویدادهای تلخ و پس از آزاد شدن عزیزانمان و صحبت های بسیار با شاهدان  عینی ماجرا  و همچنین به دلیل نوع برخورد مسئولین با این قضایا ، انجمن اسلامی دانشکده فیزیک دانشگاه تهران در راستای احقاق خواسته های به حق دانشجویان این دانشکده در بند های زیر موضع خود را اعلام میدارد:

1) دستگیری های گسترده و غیر قانونی در شب حادثه کوی و انتقال دانشجویان به طبقه منهای چهار وزارت کشور در دولت نهم که از روز اعلام نتایج انتخابات تا شعاع چند ده متری آن حکومت نظامی برقرار بود ، نشانگر آن است  که هجوم مهاجمان به حریم دانشگاه و خانه دانشجویان در امتداد راستای تفکرات این دولت بوده است. موضع نگرفتن رسمی  دکتر احمدی نژاد بعد از گذشت حدود 3 هفته از ماجرا به عنوان ریاست جمهوری نهم خود نشان از بی اهمیتی مقام دانشجو در چشم دولت مردان است.
 آخر به کدامین وادی رهسپاریم؟ در ماجرای 18 تیر 78 ، با وجود استعفای رئیس وقت دانشگاه تهران ، مطرح شدن استعفای وزیر علوم و پیگیری های شخص ریاست جمهوری وقت ، پرونده با محکوم شدن یک سرباز وظیفه به جرم دزدی یک ریش تراش بسته شد.
حال که رسانه ملی در دستان عده ای خاص است و بسیاری از مسئولان کشور موضع گیری رسمی در این قبال انجام نداده اند و همچنین بی کفایتی رئیس دانشگاه تهران در خصوص تامین امنیت دانشگاه روشن شده است ، شکایت خود را به کدام مرجع قانونی ببریم ؟ مگر نه این است که سکوت در برابر ظالم شرکت در ظلم اوست ؟ آیا مراجع قضایی که در این زمینه سکوت اختیار کرده اند صلاحیت بررسی به این هتک حرمت را دارا هستند؟
آن زمان که وزیر کشور در صدا و سیما از صحت انتخابات و در صورت لزوم ارائه آرا مردم به تفکیک شهر ها سخن می گفت هم دانشکده ای ها و هم دانشگاهیان ما در وزارت کشور چه میکردند؟
کجایند منادیان عدالت ؟ آنان که اکنون هم تریبون دارند هم رسانه و هم قدرت چرا در قبال دانشجویان آسیب دیده سکوت اختیار کرده اند؟ "من سمع مسلما ینادی یا للمسلمین فلم یهتم فلیس بمسلم"

2) ماجرا های پیش آمده در این چند هفته آن قدر مغرضانه است که هر قلب حقیقت بین را مملو از درد میکند. از کمیته حقیقت یاب تشکیل شده خواستاریم تا ورای مسائل جناحی در پی احقاق حق تضییع شده ما دانشجویان باشد و به آنان هشدار میدهیم که این واقعه نه یک اتفاق و نه یک نافرمانی از دستور و نه  بی کفایتی یک  مسئول بوده است، بلکه یک روند سازمان یافته و طراحی شده برای نشان دادن ضرب شصتی به دانشجویان می باشد. گروههای مهاجمی که با کمکهای مستقیم یگان ویژه نیروی انتظامی از جمله انداختن گاز اشک آور و شلیک گلوله های پلاستیکی وارد کوی شدند ، نشان داده اند که ترسی از قانون شکنی نداشته و ندارند . حمله در دو شب متوالی به کوی خود موید این قضیه است.اگر شما کمیته حقیقت یاب هرگونه اغماضی در قبال معرفی مجریان این طرح ناگوار انجام دهید و یا قوه قضاییه در محاکمه آنان کوتاهی کند ، باز هم شاهد فجایعی از این دست خواهیم بود . همچنین عدم پرونده سازی چه تحصیلی و چه سیاسی برای همه یاران باوفای دانشگاهی از جمله دوستان هم دانشکده ای خود را صریحا خواستاریم .که " یا ایها الذین آمنو کونوا قوامین بالقسط شهداء لله ولو علی انفسکم"

3) رئیس دانشگاه تهران آقای دکتر رهبر می دانند اکنون چند روزی از ماجرای کوی گذشته است . دیگر حواشی فروکش کرده و آنچه مانده است ، دستان شکسته ، پای تیر خورده و بدن مجروح و روح آزار دیده دانشجویان است. با توجه به اطلاع داشتن ایشان از نا آرامی های کوی در شب اول ، وقوع هجوم گسترده در شب دوم اگر بی اهمیتی ایشان به دانشجویان را نشان ندهد ، بی کفایتی ایشان را در ایجاد امنیت در دانشگاه را اثبات میکند . عجیب است اگر ایشان قادر به پیدا کردن اسم یک دانشجوی فنی و خواستن او به دانشگاه و اثبات زنده بودن او در جلوی دوربین هستند آن هم تنها درطی  چند ساعت،چرا در فاصله 24 ساعت از حمله اول تا حمله دوم به کوی هیچ اقدامی در تخلیه کوی حتی در حد سخن انجام نداده اند.ما از ایشان به عنوان رئیس دانشگاه میخواهیم بپرسیم:
آقای دکتر شما در تحصن حضور 2 ساعته ای بیشتر نداشتید . در سخنانتان در مسجد پردیس مرکزی گفتید که نیروی انتظامی به ما گفته است که ما برای حفظ جان دانشجو وارد عمل شده ایم ! و خود در مصاحبه تاریخی تان با رادیو دلیل حمله و دستگیری ها را عدم تشخیص دانشجو از غیر دانشجو خواندید. مگر این شما نبودید که به گفته خودتان گیت های دانشگاه را برای حفظ امنیت دانشجویان گذاشته بودید ؟ پس کدام غیر دانشجو؟
آقای رهبر پیگیری حقوق و عدم پرونده سازی برای دانشجویان بهانه خوبی برای ماندن بر صندلی ریاست نیست مگر ریاست اسبق دانشگاه بعد از استعفای خود و محکوم کردن وقایع 18 تیر 78 یکی از پیگیران امور نبودند؟ تاریخ ورق خواهد خورد .
جناب دکتر رهبر بازسازی روانی چیزی نیست که بتوان آن را به دانشجوی آسیب دیده مثل یک پیراهن هدیه داد و یا به او تقدیم کرد ، بلکه باید بستری به وجود آورد که چنین موضوعی واقعیت یابد .

انجمن اسلامی دانشکده فیزیک نه برای موضع گیری سیاسی نسبت به این مسئله بلکه فقط به دلیل کارنامه ضعیف آقای دکتر رهبر در ایجاد امنیت در کوی و پردیس مرکزی دانشگاه و خسارت وارده به دانشجویان، صراحتا خواستار استعفای ایشان است.

"ان الله یامرکم ان تودوا الامانات الی اهلها"

4) صدا و سیما، سمفونی اشتباه. جناب آقای ضرغامی شما خود بهتر از ما می دانید که رسانه ای که مسئولیت هدایتش را دارید ، رسانه ملی و برای همه ملت ایران است . اگر از هر دید و منظری به رفتار این رسانه نگاه کنیم به تامل فرو میرویم.
چرا و به چه دلیلی ماجراهای پیش آمده در دانشگاه های سراسر کشور هیچ جایی در برنامه های شما ندارند؟
چرا فقط برای تکذیب شایعات و یا اشتباهات رسانه های دیگر وارد عمل میشوید؟ چرا برای نشان دادن خبر کذب کشته شدن یک دانشجو با دوربین های خود به سر در فنی می آیید اما به داخل آن نمی روید؟ ترسی از نشان دادن حقایق دارید؟ چرا باید این موضوع که در کوی دانشگاه تهران و سایر دانشگاه ها به اسم رهبری و به نام دین دانشجویان را مورد آزار و اذیت و ضرب و شتم قرار دادند یک هفته بعد و آن هم فقط در سخنان خود مقام معظم رهبری که به صورت زنده در نماز جمعه مورخ 29 خرداد پخش شد اشاره شود؟ اگر شما بحث امنیت ملی و عدم ایجاد التهاب را در جامعه پیش میکشید، پس این چه مناظر التهاب آوریست که خود نشان میدهید؟
اگر از فردی که به گفته خودش از دنیا بی خبر است و فقط محاسن بلندی دارد مصاحبه ای پخش می کنیدو او می گوید که با بی گناهی تمام مورد ضرب و شتم واقع شده ، چه فرقی دارد که از دانشجویی که کتک خورده و اطاقش ویران شده  نیز مصاحبه ای پخش شود؟ تنها فرقش این است که آن دانشجو از دنیا بی خبر نیست !
وقتی عابر بانک ها و ماشین های به آتش کشیده شده را بدون ترس از ایجاد التهاب نشان دادید چرا با یک دوربین سری به کتابخانه مرکزی کوی ، خوابگاه های بچه ها و کلاسهای پردیس فنی نزدید؟ به عقیده ما بحث ایجاد یا عدم ایجاد التهاب نبوده ونیست.
بحث" آنگونه که میخواهیم " نشان دادن است . مصاحبه شما با دکتر رهبر آنچنان مضحک بود که حتی خود ایشان در بین متحصنین (البته کمی برای حفظ وجهه خود!) از آن ابراز نارضایتی کرد . وارون جلوه دادن مطالب تحصن به حدی بود که برپایی آن را برای محکوم کردن اغتشاشات خواندید ، در حالی که یکی از شعار های متداول در تحصن این بود :
".... به گوش باش       ما مردمیم نه اوباش" .
ما از شما خواستاریم تا زمانی که وقت دارید حقایق را آنگونه که هست نشان دهید و به دانشگاهیان برای ابراز عقیده و احقاق حق خود زمان مناسب را در رسانه اختصاص دهید.

"لم تلبسون الحق بالباطل و تکتمون الحق و انتم تعلمون "

5)اما بسیج دانشجویی  عبارتی  که در گذشته نه چندان دور معنای آن ملموس تر و واقعی تر بود، به خصوص در بعد دانشجویی آن. تشکلی که هم اکنون بیشتر حافظ منافع دولت در دانشگاه است تا دانشجویان در دانشگاه.
جملاتی در اولین بیانیه بسیج دانشجویی دانشگاه تهران پیرامون حوادث اخیر کوی آمده بود که بسیار تامل برانگیزند: " به آشوب کشیدن فضای عمومی جامعه و به ویژه فضای فرهیخته دانشجویی ، تنها از سوی کسانی هدایت می شود که نمی خواهند شیرینی این پیروزی ملی(مشارکت 80%)در کام ملت باقی بماند"
"بسیج دانشجویی خواستار آن است که تمامی مسببین این جریان - از آغاز کنندگان و خط دهندگان خارج از دانشگاه آن، از عده ای دانشجونما و اغتشاش گر و همچنین تمامی مجریان خودسر آن- محکوم شده..."
آیا دانشجو اینقدر سخیف است که با تحریک عده ای" دانشجو نما" دست به آشوب بزند؟ آیا نباید بسیج دانشجویی در قبال بی تدبیری مسئولان دانشگاه در حفظ امنیت دانشجویان جمله ای در بیانیه اولش می نوشت؟ صد البته که صرف محکوم کردن کافی نیست ، به گمانمان شما مبدا همین محکوم کردن را نیز اشتباه گرفته اید؟  محکوم کردن اوباش نامرئی که قصد تحریک دانشجویان را داشته اند مهمتر است یا محکوم کردن بازداشت غیر قانونی دانشجویان و همکلاسی هایمان  و انتقال آنان به وزارت کشور که هیچ مرجع قضایی اجازه آن را نداده است ؟

"قولوا الحق ولو علی انفسکم"

در پایان در صحنه بودن اساتید آگاه دانشکده و ابراز همدردی آنان با دانشجویان آسیب دیده و نوشتن بیانیه ای در باب محکوم کردن حمله وحشیانه به کوی را که به امضای جمع زیادی از اعضای هیئت علمی در آمد  ارج مینهیم .

با توجه به این که نشریه صفرمطلق در تابستان به چاپ نخواهد رسید ، برآن شدیم تا با فعال نگاه داشتن این وبلاگ اخبار و مطالب رسیده از انجمن اسلامی ، دانشکده یا خارج از آن را برای شما به نمایش بگذاریم. از این رو از تمامی دانشجویان و مخاطبین نشریه دعوت می کنیم تا مطالب خود را اعم از ادبی ، صنفی ، سیاسی ، طنز و ... به آدرس ایمیل  nashriye.sefrmotlagh@yahoo.com  ارسال کنند تا با نام خودشان و با مسئولیت نشریه در این وبلاگ گذارده شود و بدین وسیله جزئی از خانواده کوچک صفرمطلق گردند.

از طرفی نشریه صفرمطلق از آن دسته از دوستانی که مایل هستند به عنوان خبرنگارافتخاری نشریه فعالیت کنند دعوت به عمل می آید. بدیهی است خبرهای تهیه شده از دوستان در صورتی در نشریه چاپ یا در این وبلاگ به نمایش گذاشته می شود که از منابع معتبری اخذ شده باشد.

صفرمطلق همچنان آماده دریافت پیشنهادات و انتقادات شما است.

                                                                                            باتشکر

سلام...

این وبلاگ که متعلق به نشریه صفر مطلق ، نشریه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فیزیک دانشگاه تهران ، است با کمک دوستان دوباره شروع به  کار می کند و امبدواریم به خواست خدا و با یاری شما همچنان به کار خود ادامه دهد.

در اینجا لازم می دانم چند نکته را ذکر کنم:

1) اگر پس از چاپ نشریه امکان تهیه آن برای شما مقدر نشد فایل pdf آن را 2 هفته پس از انتشار می توانید از این وبلاگ تهیه کنید.

2) مطالب و نوشته هایی که به هر دلیل امکان چاپ آنها در نشریه وجود نداشته باشد در این مکان گذاشته می شود.

3) اگر مطلبی برای چاپ در نشریه یا برای گذاشتن در این وبلاگ مد نظر دارید و امکان ارائه آن به صورت حضوری به اعضای نشریه برای شما مقدر نمی باشد می توانید آن را به ایمیل این وبلاگ ارسال کنید.

4) با توجه به درخواست اغلب دانشجویان مبنی بر ایجاد تغییرات معقول در نشریه لازم می دانم بیان کنم که این کار بدون همیاری شما مقدر نمی باشد. خانواده کوچک صفر مطلق منتظر حضور گرم و صمیمانه شما هستند تا انشاالله نشریه ای شایسته دانشجویان دانشکده فیزیک دانشگاه تهران ارائه شود.

                                                                                                           با تشکر

                                                                                                        مدیر مسئول